ਜ਼ ਫ਼ੈਜ਼ਿ ਮਕਦਮਤ ਐ ਅਬਰੂਇ ਫ਼ਸਲਿ ਬਹਾਰ ਜਹਾਣ ਚੂ ਬਾਗ਼ਿ ਇਰਮ ਪੁਰ ਸ਼ੁਦਸਤ ਅਜ਼ ਗ਼ੁਲਜ਼ਾਰ ॥ ੩੬ ॥ ੧ ॥ ਤਬੱਸਮਿ ਤੂ ਜਹਾਣ ਰਾ ਹੱਯਾਤ ਮੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦ ਕਰਾਰ ਦੀਦਾਇ ਸਾਹਿਬ-ਦਿਲਾਣ ਪੁਰ-ਇਸਰਾਰ ॥ ੩੬ ॥ ੨ ॥ ਬਗ਼ੈਰ ਇਸ਼ਕਿ ਖ਼ੁਦਾ ਹੀਚ ਇਸ਼ਕ ਕਾਇਮ ਨੀਸਤ ਬਗ਼ੈਰ ਆਸ਼ਿਕਿ ਮੌਲਾ ਹਮਾ ਫ਼ਨਾਹ ਪਿੰਦਾਰ ॥ ੩੬ ॥ ੩ ॥ ਬਹਰ ਤਰਫ਼ ਕਿ ਨਿਗਾਹੇ ਕੁਨੀ ਰਵਾਣ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਨਿਗਾਹਿ ਤੁਸਤ ਕਿ ਦਰ ਹਰ ਤਰਫ਼ ਬਵਦ ਜਾਣਬਾਰ ॥ ੩੬ ॥ ੪ ॥ ਖ਼ੁਦਾ ਕਿ ਦਰ ਹਮਾ ਹਾਲਸਤ ਹਾਜ਼ਰੋ ਨਾਜ਼ਿਰ ਕੁਜਾਸਤ ਦੀਦਾ ਕਿ ਬੀਨਦ ਬਹਰ ਤਰਫ਼ ਦੀਦਾਰ ॥ ੩੬ ॥ ੫ ॥ ਬਗ਼ੈਰ ਆਰਫ਼ਿ ਮੌਲਾ ਕਸੇ ਨਜਾਤ ਨ-ਯਾਫ਼ਤ ਅਜ਼ਲ ਜ਼ਮੀਨੋ ਜ਼ਮਾਂ ਰਾ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾ ਦਰ ਮਿਨਕਾਰ ॥ ੩੬ ॥ ੬ ॥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜ਼ਿੰਦਾ ਬਵਦ ਬੰਦਾਇ ਖ਼ੁਦਾ ਗੋਯਾ ਕਿ ਗ਼ੈਰ ਬੰਦਗੀਅਸ਼ ਨੀਸਤ ਦਰ ਅਹਾਣ ਆਸਾਰ ॥ ੩੬ ॥ ੭ ॥
za faiz makadamat ai abarūi fasal bahār jahāṇ chū bāġ iram pur shudasat aza ġulazār | 36 | 1 | tabassam tū jahāṇ rā haiyāt mī bakhashad karār dīdāi sāhiba-dilāṇ pura-isarār | 36 | 2 | baġair ishak khudā hīch ishak kāim nīsat baġair āshik maulā hamā fanāh pindār | 36 | 3 | bahar tarafa ki nigāhe kunī ravāṇ bakhashī nigāh tusat ki dar har tarafa bavad jāṇabār | 36 | 4 | khudā ki dar hamā hālasat hāzaro nāzir kujāsat dīdā ki bīnad bahar tarafa dīdār | 36 | 5 | baġair āraf maulā kase najāt na-yāfat azal zamīno zamān rā grifatā dar minakār | 36 | 6 | hameshā zindā bavad bandāi khudā goyā ki ġair bandagīasha nīsat dar ahāṇ āsār | 36 | 7 |
O first shoots of the spring crop, by the grace of your coming the whole world is filled with flowers like the garden of heaven. Your smile, Guru, breathes life into the world, and gives rest to the mystic eyes of the saints. There is no lasting love but the love of the Eternal; count all but His devotees as passing away. Whichever way You look, You give new life; it is Your glance alone that rains life everywhere. The Eternal is present in every place and with everyone always — but where is the eye that can see Him in every corner? None but those given to the love of God is ever redeemed; death holds earth and time alike in its sharp beak. Goya says: the devotee of the Eternal becomes deathless, for without His remembrance no one leaves a trace behind.
ਮਨ ਅਜ਼ ਜਵਾਣ ਕਿ ਪੀਰ ਸ਼ੁਦਮ ਦਰ ਕਿਨਾਰਿ ਉਮਰ ਐ ਬਾ-ਤੋ ਖ਼ੁਸ਼ ਗੁਜ਼ਸ਼ਤ ਮਰਾ ਦਰ ਕਿਨਾਰਿ ਉਮਰ ॥ ੩੭ ॥ ੧ ॥ ਦਮਹਾਇ ਮਾਣਦਾ ਰਾ ਤੂ ਚੁਨੀਣ ਮੁਗ਼ਤਨਮ ਸ਼ੁਮਾਰ ਆਖ਼ਿਰ ਖ਼ਿਜ਼ਾਣ ਬਰ ਆਵੁਰਦ ਈਣ ਨੌ ਬਹਾਰਿ ਉਮਰ ॥ ੩੭ ॥ ੨ ॥ ਹਾਣ ਮੁਗਤਨਮ ਸ਼ੁਮਾਰ ਦਮੇ ਰਾ ਬ-ਜ਼ਿਕਰਿ ਹੱਕ ਚੂੰ ਬਾਦ ਮੀਰਵਦ ਜ਼ਿ ਨਜ਼ਰ ਦਰ ਸ਼ੁਮਾਰ ਉਮਰ ॥ ੩੭ ॥ ੩ ॥ ਬਾਸ਼ਦ ਰਵਾਣ ਚੂ ਕਾਫ਼ਲਾਇ ਮੌਜ ਪੈ ਬ ਪੈ ਆਬੇ ਬਿਨੋਸ਼ ਯੱਕ ਨਫ਼ਸ ਅਜ਼ ਜ਼ੂਇ ਬਾਰਿ ਉਮਰ ॥ ੩੭ ॥ ੪ ॥ ਸਦ ਕਾਰ ਕਰਦਾਈ ਕਿ ਨਯਾਇਦ ਬਕਾਰਿ ਤੂ ਗੋਯਾ ਬਿਕੁਨ ਕਿ ਬਾਜ਼ ਬਿਆਇਦ ਬਕਾਰਿ ਉਮਰ ॥ ੩੭ ॥ ੫ ॥
man aza javāṇ ki pīr shudam dar kinār umar ai bā-to khusha guzashat marā dar kinār umar | 37 | 1 | damahāi māṇadā rā tū chunīṇ muġatanam shumār ākhir khizāṇ bar āvurad īṇ nau bahār umar | 37 | 2 | hāṇ mugatanam shumār dame rā ba-zikar hakk chūn bād mīravad z nazar dar shumār umar | 37 | 3 | bāshad ravāṇ chū kāfalāi mauj pai ba pai ābe binosha yakk nafas aza zūi bār umar | 37 | 4 | sad kār karadāī ki nayāid bakār tū goyā bikun ki bāza biāid bakār umar | 37 | 5 |
I grew from young to old in the lap of the years — how beautiful the life I spent in Your company; I owe its whole happiness to Your grace. Count the breaths that remain to you as blessed, for it is autumn that one day brings the spring of youth again. Count blessed the moment spent remembering God — else the whole life slips away like air while we watch, merely counting breaths. The stream of life flows on like a caravan of the tides of time; if you can, take one sip from it with every breath. Goya says: you have busied yourself with a hundred vain tasks of no lasting use — turn now to what will serve you here and hereafter.
ਮਾ ਕਿ ਦੀਦੇਮ ਸਰਿ ਕੂਇ ਤੂ ਐ ਮਹਿਰਮਿ ਰਾਜ਼ ਵਜ਼ ਹਮਾ ਰੂਇ ਫ਼ਗੰਦੇਮ ਸਰਿ ਖ਼ੁਦ ਨਿਆਜ਼ ॥ ੩੮ ॥ ੧ ॥ ਤਾ ਬਗਰਦੇ ਸਰਿ ਕੂਇ ਤੂ ਬਗਰਦੀਦ ਆਮ ਰੋਜ਼ਾਇ ਖ਼ੁਲਦੀ ਬਰੀਣ ਰਾ ਬਿਕੁਨਮ ਪਾ ਅੰਦਾਜ਼ ॥ ੩੮ ॥ ੨ ॥ ਅਜ਼ ਖ਼ਮਿ ਕਾਕਲਿ ਮੁਸ਼ਕੀਣ ਦਿਲੋ ਦੀਣ ਬੁਰਦ ਅਜ਼ਮਾ ਹਾਸਿਲਿ ਉਮਰ ਹਮੀਣ ਬੂਦ ਅਜ਼ੀਣ ਉਮਰਿ-ਦਰਾਜ਼ ॥ ੩੮ ॥ ੩ ॥ ਮੁਸਹਫ਼ਿ ਰੂਇ ਤੂ ਹਾਫ਼ਿਜ਼ ਹਮਾ ਰਾ ਹਮਾ ਦਰ ਹਾਲ ਖ਼ਮਿ ਅਬਰੂਇ ਤੂ ਮਹਿਰਾਬਿ ਦਿਲ ਅਹਿਲਿ ਨਿਮਾਜ਼ ॥ ੩੮ ॥ ੪ ॥ ਦਿਲਿ ਮਨ ਬੇ ਤੂ ਚੂਨਾਸਤ ਚਿਹ ਗੋਇਦਾ ਗੋਯਾ ਹਮਚੂੰ ਆਣ ਸ਼ਮਆ ਕਿ ਦਾਇਮ ਬਵਦ-ਅਜ਼ ਸੋਜ਼ੋ ਗੁਦਾਜ਼ ॥ ੩੮ ॥ ੫ ॥
mā ki dīdem sar kūi tū ai mahiram rāza vaza hamā rūi fagandem sar khud niāza | 38 | 1 | tā bagarade sar kūi tū bagaradīd ām rozāi khuladī barīṇ rā bikunam pā andāza | 38 | 2 | aza kham kākal mushakīṇ dilo dīṇ burad azamā hāsil umar hamīṇ būd azīṇ umari-darāza | 38 | 3 | musahaf rūi tū hāfiza hamā rā hamā dar hāl kham abarūi tū mahirāb dil ahil nimāza | 38 | 4 | dil man be tū chūnāsat chih goidā goyā hamachūn āṇ shamaā ki dāim bavada-aza sozo gudāza | 38 | 5 |
O Knower of all mysteries, we who have seen the head of Your street bowed our heads to its dust in utter humility and turned away from all else. Since I made Your street my constant haunt, I have refused the highest heaven and counted it but the floor beneath Your doorsill. The waves of Your fragrant locks took my heart and soul — the highest treasure gathered in my long life. The sight of Your face is the sacred text that keeps everyone safe; one arch of Your brow is the prayer-niche in Your devotees' minds. Goya says: how can I tell the state of my mind in separation from You? It is a lamp that must forever burn and melt away its longing.
ਬੇ ਤੂ ਆਲਮ ਜੁਮਲਾ ਹੈਰਾਨਸਤੋ ਬਸ ਸੀਨਾ ਅਜ਼ ਹਿਜਰਿ ਤੂ ਬਿਰਯਾਣਸਤੋ ਬਸ ॥ ੩੯ ॥ ੧ ॥ ਤਾਲਿਬ ਮੌਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜ਼ਿੰਦਾ ਅਸਤ ਬਰ ਜ਼ਬਾਨਸ਼ ਨਾਮਿ ਸੁਬਹਾਨ ਅਸਤੋ ਬਸ ॥ ੩੯ ॥ ੨ ॥ ਖਾਲਿ ਮੁਸ਼ਕੀਨਸ਼ ਦਿਲਿ ਆਲਮ ਰਬੂਦ ਕੁਫ਼ਰਿ ਜ਼ੁਲਫ਼ਸ਼ ਦਾਮਿ ਈਮਾਨਸਤੋ ਬਸ ॥ ੩੯ ॥ ੩ ॥ ਜ਼ੂਦ ਬਿਨੁਮਾ ਆਣ ਰੁਖਿ ਚੂੰ ਆਫ਼ਤਾਬ ਈਣ ਇਲਾਜਿ ਚਸ਼ਮਿ ਗਿਰੀਆਨਸਤੋ ਬਸ ॥ ੩੯ ॥ ੪ ॥ ਦਿਲ ਨਿਸਾਰੀ ਕਾਮਤਿ ਰਾਅਨਾਈਇ ਊ ਜਾਣ ਫ਼ਿਦਾਈ ਜਾਨਿ ਜਾਨਾਣ ਨਸਤੋ ਬਸ ॥ ੩੯ ॥ ੫ ॥ ਗਰ ਬਿ-ਪੁਰਸੀ ਹਾਲਿ ਗੋਯਾ ਯੱਕ ਨਫ਼ਸ ਈਣ ਇਲਾਜਿ ਦਰਦਿ ਹਰਮਾਨਸਤੋ ਬਸ ॥ ੩੯ ॥ ੬ ॥
be tū ālam jumalā hairānasato bas sīnā aza hijar tū birayāṇasato bas | 39 | 1 | tālib maulā hameshā zindā asat bar zabānasha nām subahān asato bas | 39 | 2 | khāl mushakīnasha dil ālam rabūd kufar zulafasha dām īmānasato bas | 39 | 3 | zūd binumā āṇ rukh chūn āfatāb īṇ ilāj chasham girīānasato bas | 39 | 4 | dil nisārī kāmat rāanāīi ū jāṇ fidāī jān jānāṇ nasato bas | 39 | 5 | gar bi-purasī hāl goyā yakk nafas īṇ ilāj darad haramānasato bas | 39 | 6 |
O Guru, the whole world is bewildered without You; my heart and soul are charred on the grill of Your separation. Every seeker of God lives forever, for he keeps only the Name of the Almighty on his tongue. The fragrant mole of Your cheek has enchanted the world, and Your hair is a snare for faith itself. Show me Your sun-like face soon, Guru — it is the only cure for my weeping eyes. My heart is captivated by Your graceful form; my life is a sacrifice to the dust of the Beloved's feet. Ah, if only You had asked Goya even once, 'How are you?' — that alone would heal this tortured heart.
ਮੁਦਾਮ ਬਾਦਾ-ਕਸ਼ੋ ਸੂਫੀ ਓ ਸਫ਼ਾ ਮੀ ਬਾਸ਼ ਤਮਾਮਿ ਜ਼ੁਹਦ ਸ਼ੌ ਵਰਿੰਦਿ ਬੀਨਵਾ ਮੀ ਬਾਸ਼ ॥ ੪੦ ॥ ੧ ॥ ਬਸੂਇ ਗ਼ੈਰ ਮਿਅਫ਼ਗਨ ਨਜ਼ਰ ਕਿ ਬੇ-ਬਸਰੀ ਤਮਾਮਿ ਚਸ਼ਮ ਸ਼ੌ ਵ ਸੂਇ ਦੋਸਤ ਵਾ ਮੀ ਬਾਸ਼ ॥ ੪੦ ॥ ੨ ॥ ਬ-ਗਿਰਦਿ ਕਾਮਤਿ ਆਣ ਸ਼ਾਹਿ ਦਿਲਰੁਬਾ ਮੀ ਗਰਦ ਅਸੀਰਿ ਹਲਕਾਇ ਆਣ ਜ਼ੁਲਫ਼ਿ ਮੁਸ਼ਕ ਸਾ ਮੀ ਬਾਸ਼ ॥ ੪੦ ॥ ੩ ॥ ਨ ਗੋਇਮਤ ਕਿ ਸੂਇ ਦੈਰ ਯਾ ਹਰਮ ਮੀ ਰੌ ਬਹਰ ਤਰਫ਼ ਕਿ ਰਵੀ ਜਾਨਿਬਿ ਖ਼ੁਦਾ ਮੀ ਬਾਸ਼ ॥ ੪੦ ॥ ੪ ॥ ਬਸੂਇ ਗ਼ੈਰ ਚੂ ਬੇਗ਼ਾਨਗਾਣ ਚਿਹ ਮੀ ਗਰਦੀ ਹਮੀ ਜ਼ਿ ਹਾਲਿ ਦਿਲਿ ਖ਼ਸਤਾ ਆਸ਼ਨਾ ਮੀ ਬਾਸ਼ ॥ ੪੦ ॥ ੫ ॥ ਮੁਦਾਮ ਸ਼ਾਕਿਰੋ ਸ਼ਾਦਾਬ ਚੂੰ ਦਿਲਿ ਗੋਯਾ ਤਮਾਮਿ ਮੁਤਲਿਬੋ ਫ਼ਾਰਿਗ਼ ਜ਼ਿ ਮੁਦਆ ਮੀ ਬਾਸ਼ ॥ ੪੦ ॥ ੬ ॥
mudām bādā-kasho sūphī o safā mī bāsha tamām zuhad shau varind bīnavā mī bāsha | 40 | 1 | basūi ġair miafagan nazar ki be-basarī tamām chasham shau va sūi dosat vā mī bāsha | 40 | 2 | ba-girad kāmat āṇ shāh dilarubā mī garad asīr halakāi āṇ zulaf mushak sā mī bāsha | 40 | 3 | na goimat ki sūi dair yā haram mī rau bahar tarafa ki ravī jānib khudā mī bāsha | 40 | 4 | basūi ġair chū beġānagāṇ chih mī garadī hamī z hāl dil khasatā āshanā mī bāsha | 40 | 5 | mudām shākiro shādāb chūn dil goyā tamām mutalibo fāriġa z mudaā mī bāsha | 40 | 6 |
Once drunk on His Name, become pure and chaste — intoxicated, indifferent to life, an image of remembrance. Do not cast your eyes on any other; that would be blindness — become all eye, head to foot, and turn your gaze to the Beloved alone. Circle the form of the heart-stealing King, and count yourself the captive of the knot of His fragrant hair. I do not ask you to go to temple or to shrine — only that wherever you go, you keep your face toward the Almighty. Why turn from me like a stranger and heed my rivals? Look toward me a moment, and know this broken heart. Goya says: grow content and glad like my heart, and do not turn away once your desires are met — rise above all wanting; that is how the true goal is won.
ਹਮਾ ਰਾ ਸੀਨਾ ਬਿਰੀਆਨਸਤੋ ਬਿਰੀਆਨਸਤੋ ਬਿਰੀਆਨਸ਼ ਦੋ ਆਲਮ ਬਹਿਰਿ ਆਣ ਦੀਦਾਰ ਹੈਰਾਣਸਤੋ ਹੈਰਾਨਸ਼ ॥ ੪੧ ॥ ੧ ॥ ਜ਼ਿ ਖ਼ਾਕਿ ਕੂਇ ਤੂ ਕਾਣ ਸੁਰਮਾਇ ਅਹਿਲਿ ਨਜ਼ਰ ਬਾਸ਼ਦ ਨਮੀ ਬਾਸ਼ਦ ਇਲਾਜੇ ਬਿਹ ਬਰਾਇ ਚਸ਼ਮਿ ਗਿਰੀਆਨਸ਼ ॥ ੪੧ ॥ ੨ ॥ ਮਹੋ ਖ਼ੁਰਸ਼ੀਦ ਗਿਰਦਿ ਕੂਇ ਊ ਗਰਦੰਦ ਰੂਜੌ ਸ਼ਬ ਅਜਾਇਬ ਰੌਸ਼ਨੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿ ਦੋ-ਆਲਮ ਹਸਤ ਅਹਿਸਾਨਸ਼ ॥ ੪੧ ॥ ੩ ॥ ਬ-ਹਰ ਸੂਇ ਕਿ ਮੀ ਬੀਨਮ ਜਮਾਲਸ਼ ਜਲਵਾਗਰ ਬਾਸ਼ਦ ਜਹਾਣ ਆਸ਼ੁਫ਼ਤਾ ਓ ਸ਼ੈਦਾ ਮਦਾਮ ਅਜ਼ ਜ਼ੁਲਫਿ ਪਹਿਚਾਨਸ਼ ॥ ੪੧ ॥ ੪ ॥ ਸ਼ੁਦਾ ਜੇਬਿ ਜ਼ਮੀਣ ਪੁਰ ਲੂਲੂਇ ਲਾਲਾ ਜ਼ਿ ਅਸ਼ਕਿ ਮਨ ਜਹਾਣ ਬਿਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾ ਅਮ ਗੋਯਾ ਬ ਯਾਦਿ ਲਾਅਲਿ ਖ਼ੰਦਾਨਕ ॥ ੪੧ ॥ ੫ ॥
hamā rā sīnā birīānasato birīānasato birīānasha do ālam bahir āṇ dīdār hairāṇasato hairānasha | 41 | 1 | z khāk kūi tū kāṇ suramāi ahil nazar bāshad namī bāshad ilāje bih barāi chasham girīānasha | 41 | 2 | maho khurashīd girad kūi ū garadand rūjau shab ajāib raushanī bakhash do-ālam hasat ahisānasha | 41 | 3 | ba-har sūi ki mī bīnam jamālasha jalavāgar bāshad jahāṇ āshufatā o shaidā madām aza zulaph pahichānasha | 41 | 4 | shudā jeb zamīṇ pur lūlūi lālā z ashak man jahāṇ bigrifatā am goyā ba yād lāal khandānak | 41 | 5 |
The hearts of all who love deeply are scorched; both worlds are dazed and restless for His glimpse. The dust of Your street is collyrium for the eye of divine sight, and for weeping eyes there is no better cure. Moon and sun circle His abode night and day; it is His gift that they can light both worlds. Wherever I look I find His beauty and splendour; the whole world is dazed for His curling hair. Goya says: the pockets of the earth are filled with the pearls of my tears — I have won the whole world by remembering the smile of His red lips.
ਹਰ ਕਸ ਸ਼ਨੀਦਾ ਅਸਤ ਜ਼ਿ ਤੂ ਗ਼ੁਫ਼ਤਗੂਇ ਖ਼ਾਸ ਅਜ਼ ਸਦ ਗ਼ਮਿ ਸ਼ਦੀਦ ਸ਼ੁਦਾ ਜ਼ੂਦ ਤਰ ਖ਼ਲਾਸ ॥ ੪੨ ॥ ੧ ॥ ਆਬਿ ਹਯੱਾਤਿ ਮਾ ਸਖ਼ੁਨਿ ਪੀਰਿ ਕਾਮਿਲ ਅਸਤ ਦਿਲਹਾਇ ਮੁਰਦਾ ਰਾ ਬਿਕੁਨਦ ਜ਼ਿੰਦਾ ਓ ਖ਼ਲਾਸ ॥ ੪੨ ॥ ੨ ॥ ਅਜ਼ ਖ਼ੁਦ-ਨਮਾਈਏ ਤੂ ਖ਼ੁਦਾ ਹਸਤ ਦੂਰ ਤਰ ਬੀਨੀ ਦਰੂਨਿ ਖ਼ੇਸ਼ ਸ਼ਵੀ ਅਜ਼ ਖ਼ੁਦੀ ਖ਼ਲਾਸ ॥ ੪੨ ॥ ੩ ॥ ਚੂੰ ਸਾਲਕਾਨਿ ਖ਼ੁਦਾਇ ਰਾ ਬਾ ਕੁਨੀ ਤੂ ਖ਼ਿਦਮਤੇ ਅਜ਼ ਕੈਦਿ ਗ਼ਮਿ ਜਹਾਂ ਬ-ਸ਼ਵਦ ਜਾਨਿ ਤੋ ਖ਼ਲਾਸ ॥ ੪੨ ॥ ੪ ॥ ਗੋਯਾ ਤੂ ਦਸਤਿ ਖ਼ੁਦਾ ਰਾ ਅਜ਼ ਹਿਰਸ ਕੋਤਾਹ ਕੁਨ ਤਾ ਅੰਦਰੂਨਿ ਖ਼ਾਨਾ ਬੀਨੀ ਖ਼ੁਦਾਇ ਖ਼ਾਸ ॥ ੪੨ ॥ ੫ ॥
har kas shanīdā asat z tū ġufatagūi khās aza sad ġam shadīd shudā zūd tar khalās | 42 | 1 | āb hayatt mā sakhun pīr kāmil asat dilahāi muradā rā bikunad zindā o khalās | 42 | 2 | aza khuda-namāīe tū khudā hasat dūr tar bīnī darūn khesha shavī aza khudī khalās | 42 | 3 | chūn sālakān khudāi rā bā kunī tū khidamate aza kaid ġam jahān ba-shavad jān to khalās | 42 | 4 | goyā tū dasat khudā rā aza hiras kotāh kun tā andarūn khānā bīnī khudāi khās | 42 | 5 |
Whoever has heard the Guru's enchanted words in his blessed company is freed in a moment from a hundred sorrows. The word of the perfect Guru is a nectar-talisman for us all; it revives and saves the half-dead mind. The Almighty is far, far from the deceit of our ego; a little self-searching frees us from that vanity. If you serve the holy and the noble, you are freed from all the world's grief. O Goya: draw back your hands from desire and greed, so that you may see the glory of the Almighty within yourself.